Του Γιώργου Καρμίρη...

Τα σχόλια από τους Πανιώνιους πάνε και έρχονται τις τελευταίες ώρες στα social media σχετικά με τις δηλώσεις που έκανε ο Χρήστος Αραβίδης σε αθλητική εφημερίδα.

Άλλοι κατακρίνουν τα λεγόμενα του ποδοσφαιριστή και άλλοι τάσσονται υπέρ του. Αποτέλεσμα να "λογομαχούν" μεταξύ τους!

Ο Πανιώνιος περνάει δύσκολες στιγμές και αυτή τη στιγμή η μόνη βιώσιμη λύση είναι να μπει η ομάδα στο ευεργετικό άρθρο του πτωχευτικού κώδικα.

Οι ποδοσφαιριστές όλη τη σεζόν αγωνίστηκαν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, με τα προβλήματα να είναι γνωστά και τελικά κατάφεραν να κρατήσουν την ομάδα στην κατηγορία.

Από εκεί και πέρα κάποιοι έκαναν τις επιλογές τους για το προσωπικό τους μέλλον και από αυτές θα κριθούν.

Όσον αφορά τον Αραβίδη, ο έμπειρος επιθετικός και τις δύο χρονιές έδωσε ότι μπορούσε και ακόμα παραπάνω για τον Πανιώνιο, βοήθησε σημαντικά την ομάδα να πετύχει τον στόχο της, βοηθήθηκε σαφέστατα και ο ίδιος από τον σύλλογο και σίγουρα μόνο καλά λόγια έχει να πει κάποιος φίλαθλος του Πανιωνίου για την αγωνιστική παρουσία του ποδοσφαιριστή.

Όπως και να έχει ο Πανιώνιος όλα αυτά τα χρόνια έχει συνηθίσει να "χάνει" σημαντικούς ποδοσφαιριστές του, όμως έχει μάθει να συνεχίζει να επιβιώνει, γιατί η κυανέρυθρη φανέλα είναι μαγική και η ιστορία αυτού του συλλόγου τον "υποχρεώνει" να συνεχίζει μπροστά και να μην λυγίζει πουθενά!

Αντιλαμβάνομαι την ανησυχία του κόσμου με την αποδυνάμωση του έμψυχου δυναμικού της ομάδας ενόψει της νέας σεζόν, όμως καλό είναι να μην γίνονται προσωπολατρείες. Πάνω απ' όλα σημασία αυτή τη στιγμή έχει η ομάδα να μπει στο ευεργετικό άρθρο, ώστε να είναι βιώσιμη. Παίκτες και προπονητές πάνε και έρχονται.

Ο Πανιώνιος, αν όλα πάνε καλά διοικητικά, θα βρει το δρόμο του αγωνιστικά. Τα κυανέρυθρα φυτώρια να είναι καλά, τα οποία δεν σταμάτησαν ποτέ και φυσικά δεν θα σταματήσουν να βγάζουν ποδοσφαιριστές έτοιμους να αγωνιστούν και να βοηθήσουν τον Ιστορικό.

Άλλωστε τα είπαμε και παραπάνω. Η κυανέρυθρη φανέλα είναι πολύ βαριά και μαγική. Ο Πανιώνιος είναι ιδέα. Είναι ο κόσμος του. Δεν είναι κανένας ποδοσφαιριστής και κανένας προπονητής η παράγοντας...

Του Νίκου Γιαννόπουλου...

Αφού λοιπόν η παραμονή του Πανιωνίου εξασφαλίστηκε και μαθηματικά (αν, και όπως είχαμε πει, δεν υπήρχε κανένα ιδιαίτερο άγχος) οφείλουμε να αρχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε το προηγούμενο σημείωμά μας.

Με ποιον προπονητή πρέπει να πορευτεί ο Ιστορικός την επόμενη σεζόν; Προφανώς κάποιοι από εσάς και απορήσετε εύλογα και θα πείτε “εδώ φίλε ο κόσμος καίγεται, ο προπονητής μας μάρανε;”. Kαι όμως, είναι ένα πολύ βασικό κομμάτι ενόψει της επόμενης σεζόν.

Εκτός συγκλονιστικού και ευχάριστου απροόπτου, η ΠΑΕ δεν θα εξασφαλίσει άδεια κάτι που σημαίνει ότι η επένδυση στα νέα παιδιά αποτελεί μονόδρομο. Εκτός αυτού εκ των πραγμάτων το ρόστερ θα αλλάξει ριζικά αφού οι περισσότεροι του εφετινού θα αποτελέσουν παρελθόν. Τα νέο αίμα, άρα, θα χρειαστεί καθοδήγηση από έναν προπονητή πλάστη, έναν προπονητή παιδαγωγό που θα κληθεί να παίξει ταυτόχρονα πολλούς ρόλους.

Αυτός ο προπονητής, κατά την ταπεινή μας άποψη, δεν μπορεί να είναι ο Νίκος Αναστόπουλος. Οχι γιατί ο άνθρωπος δεν ξέρει τη δουλειά, κάθε άλλο. Και πολύπειρος είναι και αποτελεσματικός και λάτρης της προπόνησης. Ομως στην έως τώρα προπονητική καριέρα του, ο μουστάκιας δεν έδωσε δείγματα τεχνικού που έχει την υπομονή να δουλέψει με νέα παιδιά και να αναδείξει παίκτες. Περισσότερο εργαζόταν με έτοιμους ποδοσφαιριστές με στόχο το άμεσο αποτέλεσμα και λιγότερο έχτιζε κάτι για το μέλλον.

Από τη στιγμή λοιπόν που ο Πανιώνιος του 2014-2015 θα είναι γεμάτος νιάτα, θα πρέπει να γίνει μία διαφορετική επιλογή στο θέμα του προπονητή με άνθρωπο νεαρό, που θα κομίσει έναν αέρα ανανέωσης στα αποδυτήρια. Το ποιος θα είναι αυτός αποτελεί θέμα της νέας διοίκησης. Δόξα τω Θεώ πάντως, η Ελλάδα διαθέτει πλειάδα ικανών νέων τεχνικών που έχουν όρεξη για δουλειά και γνώση για το αντικείμενο. Και ο Πανιώνιος, σε τελική ανάλυση, εκτός από ποδοσφαιριστές, μπορεί να δημιουργήσει και ικανούς τεχνικούς. Είναι θέμα dna.

Του Ανδρέα Καραγιάννη...

Δεν έχει ώρα που έχω γυρίσει σπίτι μου, από τον αγώνα της ανδρικής ομάδας βόλεϊ του Πανιωνίου με τα Ναυπηγεία. Μπορεί ο «Ιστορικός» να έχασε το ματς στο «παρατσάκ» (σ.σ 2-3 σετ) όπως θα έλεγε ο απλός κόσμος, όμως, τα συναισθήματα που μου γέννησε το όλο κλίμα που επικρατούσε στο κλειστό της Αρτάκης με μάγεψε.

Έβλεπα παίκτες, οι οποίοι την επομένη του αγώνα, θα πάνε άλλοι στις δουλείες τους κι άλλοι στις σχολές τους-καθώς είναι νεαροί σε ηλικία- , να με κάνουν να νιώσω, για τα καλά, στο πετσί μου το τι πραγματικά είναι ο Πανιώνιος. Η μαχητικότητα που έδειξαν στο παιχνίδι, οι τρόποι που πανηγύριζαν κάθε πόντο αλλά και οι αντιδράσεις τους στο τέλος με έκαναν να νιώσω τον ρομαντισμό του ερασιτεχνικού αθλητισμού στο «ζενίθ» του.

Πραγματικά σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας αν αναλογιστεί κι ο καθένας την ψυχρότητα και την παγωμάρα του «επαγγελματικού» αθλητισμού. Για να μην είμαι άδικος βέβαια, το ίδιο ισχύει και στα άλλα ερασιτεχνικά τμήματα του «Ιστορικού» τα οποία κρύβουν και μία ξεχωριστή ιστορία από πίσω τους.

Τι να πρωτοθυμηθώ; Το χάντμπολ των χιλίων προβλημάτων που έχει τρελάνει κόσμο, που αγωνίζεται χωρίς γήπεδο και προπονήσεις και πάει για άνοδο; Το πόλο το οποίο με τα νεαρά παιδιά και τον ηγέτη Γιάννη Θωμάκο «έκλεισε στόματα» κι έμειναν παλικαρίσια στην κατηγορία; Το βόλεϊ και το μπάσκετ γυναικών που έδειξαν ψύχη και πάθος και κράτησαν τις ομάδες ψηλά, αμφότερες δίνοντας υπόσχεση για το μέλλον; Όλα αυτά τα τμήματα κρατάνε ψηλά τον Πανιώνιο κύριοι.

Από την πλευρά μου θέλω να πω ένα τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους αυτούς που κρατάνε τα τμήματα αυτά στην ζωή και μας κάνουν περήφανους, θυμίζοντας μας περίτρανα τι εστί Πανιώνιος. Όλοι τους παίκτες, προπονητές, έφοροι, οι οποίοι χωρίς αμοιβή, για την πάρτη τους ρε παιδάκι μου, δίνουν την ψυχή τους στα γήπεδα και μας αφήνουν με ένα μεγάλο χαμόγελο. Δείχνοντας το πόσο πολύ σέβονται την φανέλα και την βαριά ιστορία που εκπροσωπούν.

Ήρθε η ώρα να καταλάβουμε πως η καρδιά του Πανιωνίου χτυπάει σε αυτά τα τμήματα και να γίνουμε περισσότεροι οι ήδη αρκετοί που είμαστε δίπλα τους. Είναι το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτούς τους μικρούς-μεγάλους ήρωες.

Του Πάνου Κατσούλα...

Μπορεί στον Πανιώνιο να μην ταιριάζει αυτή η βαθμολογική θέση, να μην αρμόζει να σώζεται την τελευταία αγωνιστική, όμως λόγω των τεράστιων προβλημάτων, ακόμη και μια τέτοια κατάληξη μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία!

Η παραμονή λοιπόν επετεύχθη και έδωσε ανάσα στον Ιστορικό για να παλέψει τα χιλιάδες προβλήματα που αντιμετωπίζει!

Ο στόχος της παραμονής μπορεί να ήταν κυρίαρχος όμως δεν ήταν ο μοναδικός. Υπάρχουν και άλλοι στόχοι όπως ότι η ομάδα πρέπει να υπαχθεί σε κάποιο ευεργετικό άρθρο, προκειμένου να επιβιώσει και να εξυγιανθεί οικονομικά! Ν’ αποπληρώνει τις υποχρεώσεις της αλλά με τρόπο που να μπορεί να το κάνει! Όμως, ακόμη και αν το καταφέρει, θα πρέπει να βρεθούν διοικητικοί παράγοντες ή επενδυτές, που όταν αποχωρήσουν δε θα την έχουν φορτώσει με χρέη, όπως έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν! Διότι τότε όλες οι προηγούμενες προσπάθειες θα είναι γράμμα κενό περιεχομένου.

Πέραν των προσπαθειών οικονομικής εξυγίανσης πρέπει ταυτόχρονα να τρέξει και η προετοιμασία της επόμενης χρονιάς! Χρειάζεται να καθοριστεί ένα ρόστερ αξιώσεων, που ταυτόχρονα να μη στοιχίζει ακριβά! Κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο, έστω και αν ο Πανιώνιος μπορεί να στηριχθεί ως ένα βαθμό στις καλές υποδομές, που διαθέτει.

Κοντολογίς απ’ εδώ και πέρα απαιτούνται μελετημένες και γρήγορες ενέργειες σ’ όλα τα επίπεδα. Και προπάντων διάθεση προσφοράς απ’ όσους το δυνατόν περισσότερους συνΠανιώνιους.

Του Δημήτρη Θεοδώρου...

Δεν θα ισχυριστώ ότι ''είμαι Πανιώνιος από τη μέρα που γεννήθηκα'', γιατί θα ήταν ψέμα. Θα πω, όμως, ότι με έκανε Πανιώνιο ο πατέρας μου από τότε που... θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν, κάπου στη σεζόν 1990-1991, έφερε στο σπίτι το 'ΦΩΣ' για να μου δείξει γεμάτος υπερηφάνεια ψηλά-ψηλά στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας, πως η ομάδα του -που έμελλε να γίνει και δική μου- ''νίκησε με 89-84 και έσπασε το αήττητο του Άρη''!

Όσο περνούσαν τα χρόνια, συνειδητοποιούσα ολοένα και περισσότερο πως η δική μου η ομάδα δεν ήταν σαν εκείνες των συνομίληκών μου. Όχι μόνο επειδή δεν υπήρχε ποτέ αντίπαλος κόντρα στον οποίο θα θεωρούνταν το φαβορί για τη νίκη, που είναι το προφανές, αλλά κυρίως για μία σειρά από λόγους που σχετίζονται με την οπτική γωνία που βλέπει κανείς τα πράγματα και με τη στάση ζωής που επιλέγει. Για να χρησιμοποιήσουμε την... ποδοσφαιρική διάλεκτο, ο Πανιώνιος δίδαξε πως για να αποκτήσεις κάτι πρέπει πρώτα να παλέψεις με όλες σου τις δυνάμεις και, συχνά, κάτω από αντίξοες συνθήκες. Μας έμαθε ότι πολλές φορές παίρνεις λιγότερα από αυτά που δικαιούσαι, τα οποία όμως έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία ακριβώς λόγω της δυσκολίας που συνάντησες πριν τα καταφέρεις.

Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως ο Πανιώνιος ξέρει πολύ καλά από αδικία και... κακουχία, από το 1922 κιόλας, όταν είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει το “σπίτι” του στη Σμύρνη και να εγκατασταθεί στην τουλάχιστον επιφυλακτική Αθήνα.

Την τελευταία τριετία καταγράφεται μία αδιάκοπη και επικίνδυνη αλλοίωση του DNA της ομάδας. Αποκορύφωμα αποτέλεσε η φετινή χρονιά, στην οποία όλοι είδαμε γεγονότα και καταστάσεις, που μόνο χαρούμενους δεν μπορούν να μας κάνουν, ακόμη κι αν αρνούμαστε να παραδεχθούμε την πικρή αλήθεια.

Η ομάδα που διεκδικούσε, η ομάδα που ζούσε στο... μάτι του κυκλώνα και που βίωνε την αδικία στο πετσί της, για να γίνει εν τέλει πιο ανθεκτική, έχει δώσει τη θέση της σε ένα γρανάζι ενός χυδαίου ποδοσφαιρικού συστήματος. Σε ένα... καλό παιδί ενός αυταρχικού συνεταιρισμού που αποφασίζει μακριά από τους αγωνιστικούς χώρους για το ποιος θα συνεχίσει να είναι μέλος του και ποιος δεν αξίζει αυτή την... τιμή!

Δεν κρύβω πως την περασμένη Κυριακή τους ζήλεψα τους Απολλωνιστές. Τους ζήλεψα γιατί τέτοια άξια νίκη και με τον τρόπο που σημειώθηκε, δεν ξέρω πόσα χρόνια πρέπει να γυρίσω πίσω για να θυμηθώ. Την ώρα που η έτερη ομάδα της Σμύρνης παλεύει κόντρα σε... θεούς και δαίμονες, αποσπώντας τη συμπάθεια ολόκληρου του φίλαθλου κοινού, ο Πανιώνιος 'τσουβαλιάζεται', μαζί με ομάδες όπως ο Πλατανιάς, η Καλλονή και ο Εργοτέλης, στους ευνοούμενους της Άρχουσας τάξης του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Πως είναι δυνατόν σαν φίλαθλος του Πανιώνιου να κλείσω τα μάτια μπροστά σε μία νοοτροπία που κάποτε με είχε στο στόχαστρο, με κυνήγησε και την οποία σιχάθηκα όσο τίποτε;

Για όλους τους παραπάνω λόγους και για ακόμη περισσότερους, ποσώς με ενδιαφέρει αν την Κυριακή θα εξασφαλίσει αυτός ο Πανιώνιος την παρουσία του στη Σούπερ Λίγκα της επόμενης χρονιάς ή αν θα υποβιβαστεί στη Β' Εθνική! Και δεν με ενδιαφέρει διότι ο δικός μου Πανιώνιος έχει ήδη υποβιβαστεί στη συνείδησή μου. Πιστεύω πως στο χέρι μας είναι να επαναφέρουμε τη χαμένη αξιοπρέπεια του συλλόγου. Κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα...

*Το κάθε άρθρο εκφράζει την άποψη του συντάκτη του...

Tου Νίκου Γιαννόπουλου...

Είναι αδύνατον να κατανοήσει κανείς τον πανικό πολλών ανθρώπων γύρω και μέσα στον Πανιώνιο για το παιχνίδι της Κυριακής με τον Πλατανιά. Δεν χρειάζεται κανενός είδους αναστάτωση, κύριοι. Η ομάδα έχει σωθεί και το μόνο που απομένει είναι η τυπική μαθηματική επιβεβαίωση.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι ποδοσφαιριστές του Ιστορικού θα πρέπει να μπουν στο παιχνίδι με ύφος μπανζέ και αδιάφορο, ίσα-ίσα στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν οφείλουν να αποζημιώσουν το λιγοστό, είναι η αλήθεια, κόσμο που τους στήριξε στη πολύ δύσκολη εφετινή σεζόν.

Αλλά από αυτό μέχρι το συμπέρασμα ότι ο Πανιώνιος παίζει την κατηγορία με τον Πλατανιά υπάρχει μεγάλη απόσταση. Σαφώς και είναι σημαντικές οι απουσίες των Κούρντι, Αραβίδη και Αυλωνίτη αλλά, προς Θεού, ακόμα και με τους υπόλοιπους παίκτες του ο Ιστορικός μπορεί να νικήσει τους Κρητικούς. Αυτό, δα, έλειπε.

Ο Γολγοθάς, ο πραγματικός Γολγοθάς, θα αρχίσει μόλις ο διαιτητής σφυρίξει την Κυριακή τη λήξη του ματς. Τότε θα πρέπει οι ιθύνοντες να βρουν τον τρόπο να εντάξουν την ΠΑΕ σε ευεργετικό άρθρο του πτωχευτικού κώδικα, τότε θα πρέπει να αναζητηθούν σιγά-σιγά χρήματα, τότε θα πρέπει να γίνουν οι πρώτες σκέψεις για το ρόστερ και τον προπονητή της νέας σεζόν.

Το γιατί θέτουμε και θέμα προπονητή, πολύ ευχαρίστως να το αναλύσουμε σε προσεχές σημείωμά μας.

*Ο Νίκος Γιαννόπουλος είναι ρεπόρτερ του Πανιωνίου στο contra.gr.

Ο Πανιώνιος δεν κατάφερε να πάρει βαθμό ή βαθμούς στη Βέροια και πλέον πάει να "παίξει" την... υπόθεση παραμονή στο εντός έδρας παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής με τον Πλατανιά!

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ
------------------
13η Πανιώνιος 38

14η Πλατανιάς 37

15η Απόλλων Σμύρνης 36
------------------
16η Ξάνθη 35

17η Βέροια 35
------------------
18η Άρης 21

Ο Ιστορικός, όπως βλέπετε και στην βαθμολογία, βρίσκεται στην 13η θέση με 38 βαθμούς. Είναι πιθανό να μην χρειαστεί ούτε βαθμό στον αγώνα με τους Χανιώτες, σε περίπτωση που Βέροια και Ξάνθη δεν κερδίσουν Αστέρα Τρίπολης και Παναθηναϊκό αντίστοιχα.

Όπως και να έχει ο Πανιώνιος βρίσκεται με διαφορά στην καλύτερη θέση, από τις πέντε ομάδες που παλεύουν για την παραμονή τους και κρατάει την... τύχη του στα χέρια του.

Αρχικά οι κυανέρυθροι θέλουν απλά έναν βαθμό με τον Πλατανιά στη Νέα Σμύρνη, ώστε να μην τους νοιάζει τι θα γίνει στα άλλα παιχνίδια. Αν τα καταφέρουν θα φτάσουν στους 39 και θα σωθούν, ότι αποτελέσματα και να υπάρξουν στις αναμετρήσεις των άλλων ομάδων.  Αν, όμως, δεν γίνει αυτό και χάσουν από τον Πλατανιά θα περιμένουν να δουν πως θα πάνε τα άλλα αποτελέσματα.

Αν κερδίσουν και οι τρεις (σ.σ. Απόλλωνας, Βέροια, Ξάνθη) ή έστω οι Βέροια και Ξάνθη θα έχουμε τριπλή ισοβαθμία, στην οποία ο Πανιώνιος βρίσκεται σε άσχημη θέση, μιας και στα ματς του με Ξάνθη και Βέροια έχει μαζέψει 4 βαθμούς, έναντι 6 της ομάδας της Ημαθίας και 7 των Ακριτών.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Ξάνθη - Παναθηναϊκός 19:00

Ολυμπιακός - Απόλλων Σμύρνης 19:00

Βέροια - Αστέρας Τρίπολης 19:00

Πανιώνιος - Πλατανιάς 19:00

ΙΣΟΒΑΘΜΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ

Απόλλων Σμύρνης - Πανιώνιος 1-2

Πανιώνιος - Απόλλων Σμύρνης 2-1

Στην ισοβαθμία: Κερδίζει ο Πανιώνιος

Ξάνθη - Πανιώνιος 2-0

Πανιώνιος - Ξάνθη 0-0

Στην ισοβαθμία: Κερδίζει η Ξάνθη

Βέροια - Πανιώνιος 2-1

Πανιώνιος - Βέροια 2-1

Στην ισοβαθμία: Έχουμε μπαράζ

Πλατανιάς - Πανιώνιος 1-0

Πανιώνιος - Πλατανιάς (13/4)

Στην ισοβαθμία: Ανάλογα το αποτέλεσμα

Σίγουρα τα σενάρια περί σωτηρίας και υποβιβασμού του Πανιωνίου αν κάτσεις και τα αναλύσεις ένα-ένα είναι πολλά. Για να ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν και να μην σας κουράζουμε, ο Πανιώνιος πρέπει να πάρει τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας κόντρα στον Πλατανιά για να μην εξαρτάται από κανέναν και να παραμείνει και... μαθηματικά στην Σούπερ Λιγκ!

Επιμέλεια: Γιώργος Καρμίρης

Ο Ιστορικός αγωνίζεται την προσεχή Κυριακή (06/04) εκτός έδρας με την Βέροια. Τουλάχιστον αυτό λέει το πρόγραμμα της Σούπερ Λιγκ, γιατί αν κρίνουμε από τις αποδόσεις του ΟΠΑΠ, τότε μάλλον ο Πανιώνιος κοντράρεται με την Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου!

Το κουπόνι του Πάμε Στοίχημα έχει ως απόδοση 1.10 στον άσο της Βέροιας, 7.25 στην ισοπαλία και 9.50 στο "διπλό" του Πανιωνίου! Ναι καλά διαβάσατε, αυτές είναι οι αποδόσεις σε ένα ματς κόντρα στην Βέροια!

Χωρίς αμφιβολία η ομάδα της Ημαθίας θέλει απαραίτητα το ματς για την παραμονή της στην κατηγορία, επίσης συμφωνούμε πως ο Ιστορικός είναι -βαθμολογικά- σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τον αντίπαλο του.

Δεν παύει όμως η Βέροια να έχει μία συγκεκριμένη δυναμική ως ομάδα και στην έδρα της να έχει μετρήσει φέτος μόλις τέσσερις νίκες. Στοιχείο που αν μη τι άλλο δεν δικαιολογεί την -απροσδόκητα- χαμηλή απόδοση του 1.10 στον άσο!

Όπως και να έχει "καθρέφτης" είναι ο αγωνιστικός χώρος και οι παίκτες του Αναστόπουλου καλούνται απλά να αποδείξουν πως είναι καλύτερη ομάδα, κάτι που αποδεικνύει και η βαθμολογική θέση των δύο συλλόγων, και να πάρουν το θετικό αποτέλεσμα από την... Μπαρτσελόνα, ε συγνώμη με μπέρδεψε ο ΟΠΑΠ, από την Βέροια ήθελα να πω!

Γιώργος Καρμίρης

Γράφει ο Πάνος Κατσούλας...

Και τώρα ο Πανιώνιος τρέχει να σωθεί μετά την ισοπαλία στη Ν. Σμύρνη με τον Παναιτωλικό!

Βρίσκεται μόλις 4 βαθμούς από την ομάδα που θα οδηγηθεί σε αγώνες μπαράζ, 3 αγωνιστικές πριν τη λήξη του πρωταθλήματος. Στις οποίες θ’ αντιμετωπίσει τον Αστέρα Τρίπολης (εντός), τη Βέροια (εκτός) και τον Πλατανιά (εντός). Με λίγα λόγια καλείται κατά σειρά ν’ αντιμετωπίσει μια πολύ καλύτερη ομάδα όπως είναι ο Αστέρας Τρίπολης (τι κι αν τον αντιμετωπίζει εντός έδρας αφού έχει χάσει βαθμούς ή βαθμό και από άλλες ομάδες στο γήπεδό του κατά πολύ κατώτερες του Αστέρα) και δύο ομάδες που καίγονται για τους βαθμούς.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: μπορεί να τα καταφέρει ή μήπως έμεινε από καύσιμα όπως δείχνει στους τελευταίους αγώνες; Μπορεί ο Πανιώνιος να συγκεντρώσει ακόμη 6 βαθμούς, ώστε να σωθεί και μαθηματικά; Βέβαια μπορεί να χρειαστούν και λιγότεροι, ανάλογα και με τ’ αποτελέσματα των άλλων ομάδων, όμως γιατί θα πρέπει να τρέχει τελευταία στιγμή; Και μάλιστα υπό το βάρος του άγχους που θα έχουν οι ποδοσφαιριστές του;

Ο Πανιώνιος έμπλεξε, έστω και αν κρατάει ακόμη τις τύχες στα χέρια του. Η απόδοσή του σήμερα ήταν μετριότατη, με πολλά λάθη και δεν έδειχνε ομάδα που ήθελε περισσότερο το ματς από τον αντίπαλό της. Ίσως βέβαια και να μη μπορούσε. Αφυπνίστηκε προς το τελευταίο 15 λεπτο στο οποίο θα μπορούσε να κερδίσει αλλά και να χάσει!

Και κάτι τελευταίο. Δεν βλέπω η έλευση του Αναστόπουλου να έχει δώσει πνοή στην ομάδα, πράγμα που σημαίνει ότι το πρόβλημα δεν ήταν ο προπονητής. Όχι ότι ο μουστάκιας είναι ο κύρια υπεύθυνος, άλλωστε ήρθε στο τέλος της περιόδου με την ομάδα να κουβαλάει σωρεία προβλημάτων, όμως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι η αλλαγή προπονητή δεν είναι πανάκια. Για την κούραση των ποδοσφαιριστών πάντως έχει δίκιο αφού 13 σχεδόν ποδοσφαιριστές, ελλείψει μεγάλου ρόστερ, έχουν τραβήξει όλο το ζόρι.

Κοντολογίς και για τις 3 τελευταίες αγωνιστικές χρειάζονται ανύψωση του ηθικού των ποδοσφαιριστών, αποβολή του άγχους και συμπαράσταση όλων των φίλων του Ιστορικού. Ιδίως τις δύο από τις τρείς εναπομείνασες αγωνιστικές, που ο Ιστορικός θ’ αγωνιστεί στην έδρα του, το γήπεδο θα πρέπει να έχει όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Μήπως θα ήταν σκόπιμο οι μαθητές, οι φοιτητές και οι άνεργοι να δουν τους δύο αυτούς αγώνες δωρεάν και όλοι οι υπόλοιποι, ανεξαρτήτως θύρας εισόδου, να πληρώσουν ένα συμβολικό εισιτήριο π.χ. 5 ευρώ;

Η μέτρια εμφάνιση και η ήττα από την Ξάνθη ανήκουν ήδη παρελθόν για τον Πανιώνιο, καθώς το μυαλό όλων πρέπει να βρίσκεται στο ερχόμενο ματς με τον Παναιτωλικό.

Χρόνος για απογοήτευση δεν υπάρχει, αφού την Τετάρτη (26/03) ακολουθεί ένα πολύ σημαντικό ματς, αυτό με τον Παναιτωλικό στη Νέα Σμύρνη.

Η "υπόθεση" παραμονή ακόμη δεν έχει τελειώσει και η νίκη στον αγώνα με τους "Αγρινιώτες" μοιάζει επιτακτική, προκειμένου να καταφέρει ο Ιστορικός να φτάσει στους 37 βαθμούς και ουσιαστικά να "κλειδώσει" την σωτηρία.

Στον αγώνα της Ξάνθης δεν πήγε τίποτα καλά για τον Πανιώνιο, με την ομάδα να μην έχει ξεκάθαρο επιθετικό πλάνο, ενώ και αμυντικά να φαίνεται "γυμνή" στα δύο τέρματα που δέχτηκε.

Όπως και να έχει αυτό το ματς -όπως αναφέραμε και παραπάνω- έχει τελειώσει και οι κυανέρυθροι καλούνται να... φανερώσουν ξανά το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο που δείχνουν στη Νέα Σμύρνη και να φτάσουν στο "τρίποντο"-παραμονή.

Συντάκτης: Γιώργος Καρμίρης

Γράφει ο Γιώργος Καρμίρης...

Ασορτί με την μαύρη εμφάνιση που φορούσε ήταν η εικόνα που παρουσίασε ο Πανιώνιος στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου του Περιστερίου.

Οι παίκτες του Ιστορικού δεν μπήκαν ποτέ στο παιχνίδι, δέχτηκαν τρία τέρματα σε 26 λεπτά και απλά συμβιβάστηκαν στη συνέχεια με την ιδέα να μην διασυρθούν (σ.σ. τελικό 4-0).

Χωρίς πάθος, χωρίς ενέργεια, χωρίς ομαδικότητα και κυρίως χωρίς όρεξη οι κυανέρυθροι ποδοσφαιριστές "παραδόθηκαν" στον -σαφώς- ανώτερο αντίπαλο τους, μη μπορώντας να κάνουν ούτε τα βασικό στο "χορτάρι".

Τα παραπάνω στοιχεία που έλειψαν από την συγκεκριμένη αναμέτρηση πρέπει να τα ξαναβρεί η ομάδα άμεσα, αρχής γενομένης από το ερχόμενο κρισιμότατο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό στη Νέα Σμύρνη.

O Πανιώνιος αυτή τη στιγμή βρίσκεται έξι βαθμούς πάνω από την ομάδα που θα αγωνιστεί στο μπαράζ της σωτηρίας, ωστόσο δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός, καθώς η διαφορά δεν είναι μεγάλη και με εμφανίσεις ανάλογες με αυτή του Περιστερίου δεν αποκλείεται να έρθουν... μπλεξίματα!

Πάντως, η ποιότητα της ομάδας δεν είναι για να "μάχεται" για την παραμονή και αυτό πρέπει πρώτα απ' όλα να το καταλάβουν οι ίδιοι οι παίκτες, οι οποίοι καλούνται να εμφανίσουν ξανά το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο, να δείξουν πως γνωρίζουν πόσο βαριά είναι η φανέλα που φοράνε και φυσικά να διώξουν κάθε σκέψη σωτηρίας από το μυαλό των κυανέρυθρων φιλάθλων.

Στο χέρι τους ή καλύτερα στα... πόδια τους είναι να μπει η ομάδα πάλι στον δρόμο των επιτυχιών και να ολοκληρώσει τη χρονιά με ψηλά το κεφάλι. Από τη νέα σεζόν ας τραβήξει ο καθένας τον δρόμο που θα επιλέξει...

ΥΓ: Διάβασα δημοσίευμα το οποίο αναφέρει πως υπήρξε ένταση στο ημίχρονο της αναμέτρησης με τον Ατρόμητο μεταξύ του Γιάννου και του Αναστόπουλου. Όπως γράφει το σχετικό άρθρο, ο επιθετικός του Πανιωνίου εκνευρίστηκε όταν έμαθε ότι θα αντικατασταθεί και αντέδρασε άχημα πετώντας τα παπούτσια του με δύναμη στο πάτωμα. Πάντα σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο τεχνικός της ομάδας φέρεται να είπε στον Γιάννου: «...αυτά να τα κάνεις αλλού, όχι σε μένα γιατί θα σε τελειώσω».
Ελπίζω το εν λόγω άρθρο να μην αληθεύει γιατί αν στον Πανιώνιο των τόσων προβλημάτων χαλάσει και το κλίμα στα αποδυτήρια τότε ζήτω που καήκαμε!

Γράφει ο Πάνος Κατσούλας...

Σχεδόν κάθε μέρα διαβάζουμε στον έντυπο και ηλεκτρονικό αθλητικό τύπο ότι το καλοκαίρι θ’ αποχωρήσει από τον Πανιώνιο και κάποιος ποδοσφαιριστής του! Τελευταία διαβάσαμε ότι και ο Ντούνης πλησιάζει στην Αεκ!

Δεν ξέρουμε πόσα και ποια δημοσιεύματα αληθεύουν, όμως το καλοκαίρι φαίνεται να μένει ελάχιστος αριθμός ποδοσφαιριστών στον Πανιώνιο, που να έχει μια εμπειρία από super league! Και μπορεί να υπάρχει κάποια λογική να φύγει ένας μικρός αριθμός ποδοσφαιριστών και ταυτόχρονα ο Πανιώνιος να έχει ένα οικονομικό όφελος από την πώλησή τους, όμως γράφεται και ξαναγράφεται ότι από τον Πανιώνιο αφενός μεν θα φύγει σημαντικός αριθμός ποδοσφαιριστών και αφετέρου δε θ’ αποχωρήσουν ως ελεύθεροι χαρίζοντας προφανώς όσα τους χρωστάει ο Πανιώνιος!

Είναι ένα θέμα που θα πρέπει να δει σοβαρά η νέα διοίκηση πρωτοδικείου, που θα προκύψει μετά την 14η Μαρτίου. Διότι η πλήρης αποψίλωση του Πανιωνίου θ’ αποδειχθεί καταστροφική! Ο Πανιώνιος μπορεί ν’ αναδεικνύει ποδοσφαιριστές και να ήταν ο πρώτος που είδε ότι η αξιοποίηση ποδοσφαιριστών από τις ομάδες νέων είναι η μόνη λύση την περίοδο της κρίσης, όμως μια ομάδα δε μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σ’ αμούστακα και άπειρα παιδιά!

Πρέπει οι διοικούντες να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να σωθεί φέτος αγωνιστικά ο Πανιώνιος, να ρυθμιστούν με κάποιο τρόπο τα χρέη του, που όπως ακούγεται δεν είναι υπερβολικά (αλήθεια πότε θα δοθεί στη δημοσιότητα το πόρισμα του ελέγχου που παράγγειλε ο κ, Τσακίρης, να δούμε επιτέλους αναλυτικά και επίσημα πόσο είναι αυτό το περιβόητο χρέος;) και του χρόνου να υποβιβαστεί η ομάδα, αφού προηγουμένως φέτος θα της έχουν φύγει όλοι ή σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές της, που θα έχουν εμπειρία super league αλλά και ικανότητες!

Αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως πολλοί φοβούνται, τότε το ως άνω σενάριο δεν είναι καθόλου απίθανο! Στην απευκταία περίπτωση που ο Πανιώνιος υποβιβαστεί, θα σημάνει και την ολοκληρωτική καταστροφή του!

Με λίγα λόγια ο αγώνας του Πανιωνίου είναι μεγάλος και πολυεπίπεδος! Είναι σ’ αγωνιστικό επίπεδο, σε επίπεδο οικονομικής εξυγίανσης και ρύθμισης των χρεών του και σ’ επίπεδο δημιουργίας ενός αξιόμαχου έμψυχου δυναμικού.

Για όλα αυτά χρειάζεται προσοχή! Μεγάλη προσοχή και τεράστιος αγώνας, που ήδη θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει!

Τη Κυριακή 23/2/14 στο κλειστό μπάσκετ της Ν.ΣΜΥΡΝΗΣ παρακολουθήσαμε στο ματς Πανιώνιος-Παναθηναϊκός "ένδοξη" διαιτησία ανάλογη με το θλιβερό παρελθόν αγώνων με Παναθηναϊκό.

Κάποιος κος Πουρσανίδης, δικηγόρος "και καλά" στο επάγγελμα,ανακάλυψε επιθετικό φάουλ του Μακόλουμ στον Γκιστ και έτσι το καλάθι και φάουλ έγινε επιθετικό με το "έτσι" θέλω του κου δικηγόρου..και βέβαια κάποιοι πατρώνοι της διαιτησίας τι έκαναν; 1 αγωνιστική χάδι!!! δηλαδή γυρνάει ο κος!!! και συνεχίζει το Θεάρεστο έργο του.

Πολύ σοφά ο Ν.Παπαδογιάννης έγραψε: "ΠΑΝΙΩΝΙΕ και ΠΑΟΚ απαγορεύεται να κερδίσετε ΟΣΦΠ και ΠΑΟ"..ακριβώς αυτή είναι η αλήθεια!!!

Θέλω όμως εδώ να θίξω κάτι άλλο που είναι σκέτη πρόκληση στις εποχές που ζει η χώρα μας.
Οι κοι αυτοί με τα γκρι λαμβάνουν 580€ για κάθε ματς Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!! Ποιοί είναι αυτοί;!!! δεν κατάλαβα!! όλοι τους δηλώνουν κάποιο επάγγελμα καμία σχέση με αθλητισμό εκτός από 2 που είναι καθηγητές φυσικής αγωγής.

Άρα δεν έχουν την ψυχολογία του αθλητή και προκειμένου να έχουν δημοσιότητα 2 ωρών γίνοντε αρνητικοί πρωταγωνιστές!!Δεν υπάρχει περίπτωση να έχουν παίξει έστω και το παραδοσιακό "μονό" γιατί απλά δεν ξέρουν μπάσκετ.Και βέβαια τα 580€ μίνιμουμ σε κάθε ματς έιναι στη τσέπη!!!
Έτσι λοιπόν ο κος "μεταφορά μπάλλας" Ταβουλαρέας επιβιώνει!!!Ο κος Μάνος junior απαπαπαπαπα!!! ο κος Πουρσανίδης επιθετικό ανύπαρκτο!!! και βέβαια οι τεχνικές ποινές "πέφτουν" χαλάζι γιατί απλά ο προπονητής είπε "ποιο φάουλ"!!!αλλά βέβαια τί να πρωτοθυμηθώ από τους νυν υπεύθυνους διαιτησίας όταν ήταν στην ενεργό δράση, Γιάννη Ράλη στη Γλυφάδα, Πιτσίλκας στη Ν.Σμύρνη,μέτρησε πεντακάθαρο εμπρόθεσμο,Κορομηλάς ΟΑΚΑ με τον "Παύλο Θεέ πάρε τη ΠΑΕ" να του τραβάει τον γιακά στο ημίχρονο!!!....Ταβουλαρέας,Πουρσανίδης,Χριστοδούλου και όλοι αυτοί μόνο με έναν συγκεκριμένο αντίπαλο.. "Παναθηναϊκός" κύριοι.

Υποστηρίζω μια ζωή ότι ο ΠΑΟ και ο ΟΣΦΠ δεν ασχολήθηκαν με αυτούς τους τύπους!! αλλά αυτοί προσπαθούν να τους καλοπιάνουν για άλλους λόγους ή απλά για να υπάρχουν στη διαιτησία!Γιατί απλούστατα είναι στη ζωή αποτυχημένοι και κάποιοι τους έβαλαν στη διαιτησία να αμείβονται πλουσιοπάροχα και ας ακούνε και κανέναν μπινελίκι!!!

Και έρχονται και κάποια "φιντάνια" απίστευτα!!!Κάποιος εκκένωσε γήπεδο που είχε μέσα 15 άτομα!! άλλος απειλούσε Θεούς και Δαίμονες γιατί τον ενοχλούσαν καραμούζες και βέβαια πλήρη άγνοια κανονισμών.

1)Έφτασε η ώρα να αντιδράσουν οι 12 ομάδες για την προκλητική αμοιβή
2)Οι τιμωρίες να είναι βαριές και όχι χάδια

Μπράβο στους οργανωμένους του ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ,δεν έγινε τίποτα απολύτως μετά το ελεεινό αυτό σφύριγμα, εντάξει. ποπκορν!! άδεια μπουκάλια νερό και τέλος φυσικά οι 3 γκρι έφυγαν σαν κύριοι!!
Προτείνω στους Πανιώνιους φίλους όταν γίνει ξανά τέτοιο σφύριγμα ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ και τότε θα δούμε τί θα κάνει NOVA-ΕΣΑΚΕ-ΟΠΑΠ!!!Ας είμαστε για ακόμη μια φορά ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ!!

Και τέλος στην "ΜΠΟΜΠΑΝ ΓΙΑΝΚΟΒΙΤΣ" B.C. Arena ο πρώτος που θα μπει.. η μάλλον μπαίνει είναι ο ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΝΟΣ.

Γιώργος Τζανίδης...

Του Ευάνθη Γκόγκουλη...

Πρώτα ο Μαύρος, μετά ο «Αναστό», στο τέλος ο ΠΑΣ Γιάννινα… Μήπως να ονόμαζα το σημερινό κείμενο «η γωνιά των αναμνήσεων»; Έτσι όπως έπεσαν όλα μαζεμένα, ας προσπαθήσω πρώτα να τα ξεχωρίσω, μπας και έχει μία συνοχή το γραπτό, και βλέπουμε. Ας ξεκινήσουμε και ο Θεός βοηθός.

Όταν είδα τον Θωμά στις φωτογραφίες από την εκδήλωση των παλαιμάχων, το μυαλό μου πήγε συνειρμικά στον Νίκο Αναστόπουλο -χωρίς να μπορώ να διανοηθώ ακόμα ότι «ψηνόταν» η επιστροφή του στην ομάδα, ως προπονητή πια. Θυμήθηκα, βασικά, εκείνο το αυγουστιάτικο βράδυ του ’88, τότε που «έφαγα» τον πατέρα μου να μας πάει με το σαραβαλάκι μας στο Καραϊσκάκη, για το ματς Κυπέλλου με τα Τρίκαλα. Από τις μέρες των διακοπών, όταν και ολοκληρώθηκε η μεταγραφή του «Αναστό» από την Αβελίνο, φανταζόμουν το πρώτο ματς εκείνης της χρονιάς. Ήταν κάτι μαγικό στο μυαλό μου τότε και έκανα όνειρα. «Γιατί να μην πάμε για πρωτάθλημα αφού έχουμε δύο από τους μεγαλύτερους παίκτες της χώρας;» Έλα ντε, γιατί;

Γνωρίζετε, φυσικά, ότι το όνειρο όχι απλώς δεν έγινε πραγματικότητα, αλλά η υπερομάδα που νομίζαμε ότι είχαμε, απομυθοποιήθηκε-όπως συμβαίνει με όλα τα όνειρα που προγραμματίζουμε εμείς οι Πανιώνιοι. Κι ας νικήσαμε 4-0 εκείνο το βράδυ τα Τρίκαλα, με τον Μαύρο και τον Αναστόπουλο να πετυχαίνουν στο χαλαρό από δύο γκολ ο καθένας. Κι ας φτάσαμε στον τελικό του Κυπέλλου εκείνη τη χρονιά, έστω και χωρίς τον «Αναστό» που μας παράτησε στα μισά του δρόμου και μας πίκρανε. Όπως και ο Θωμάς, με τη μαύρη πέτρα που έριξε αφότου σταμάτησε την μπάλα. Δεν βαριέσαι, συνηθισμένοι είμαστε...

Και να που ξαφνικά, και οι δύο «άσωτοι» επέστρεψαν. Ο ένας συμβολικά, ο άλλος ουσιαστικά. Θα αναλάβει κιόλας να οδηγήσει την ομάδα σε μία από τις πιο δύσκολες αποστολές της διαχρονικά. «Πώς να σωθείς, έτσι όπως είσαι;», σκεφτόμουν όταν έτρεχαν οι εξελίξεις. Δεν ήξερα κιόλας τι θα κάναμε στο ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα, Σάββατο βράδυ ήταν. Αλλά πάλι το μυαλό μου γύρισε πολλά χρόνια πίσω και θυμήθηκε και τον τρίτο «άσωτο» της οικογένειας.

Προφανώς δεν είμαι ο μόνος που κάθε φορά που παίζουμε με τα Γιάννενα ανατρέχω στο μπαράζ του ’84. Σίγουρα, πάντως, είμαι ένας από τους λίγους που το παιχνίδι αυτό καθόρισε τόσο πολύ τη μετέπειτα οπαδική τους ζωή. Στα επτά μου τότε, ασχολιόμουν μεν με την μπάλα σε βαθμό ανησυχητικό σε σύγκριση με τα άλλα παιδάκια, αλλά δεν είχα καταλάβει καλά-καλά ότι το γεγονός ότι χάναμε συνεχώς στο τέλος εκείνου του πρωταθλήματος θα μπορούσε να μας στοιχίσει κάτι. Βασικά δεν είχα κατανοήσει ακόμα τις έννοιες «πρωτάθλημα», «τίτλος», «Ευρώπη», «υποβιβασμός». Καλή φάση, έτσι; Να χάνεις πέντε ματς σερί και να μην έχεις άγχος αν θα πέσεις, όχι όπως τώρα που με μια ήττα εκτός προγράμματος δεν κλείνεις μάτι μέχρι την επόμενη (ήττα).

Το ότι κινδυνεύαμε να πέσουμε το συνειδητοποίησα όταν άρχισε η τηλεοπτική μετάδοση του μπαράζ (από το δεύτερο ημίχρονο και μετά, αν θυμάμαι καλά). Για την ακρίβεια, όταν ρώτησα τον πατέρα μου «τι σημαίνει μπαράζ». Ομολογώ ότι δεν μπορούσα να προσδιορίσω τι ακριβώς σήμαινε η απάντηση, αλλά ένιωσα ότι αυτή η Β’ Εθνική στην οποία θα έπεφτε όποιος έχανε, ήταν κάτι πολύ άσχημο. Έτσι, από εκείνη τη στιγμή η ζωή μου άλλαξε. Ήταν σαν να έπεσε πάνω μου η κατάρα του Θεού επειδή δάγκωσα το μήλο από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού. Οι μέρες της ξεγνοιασιάς είχαν πια τελειώσει.

Εκείνη τη μέρα έμαθα και άλλες ποδοσφαιρικές έννοιες, όπως την «παράταση» και τη «διαδικασία των πέναλτι» -και ήμουν πραγματικά τυχερός που τη δεύτερη χρειάστηκε να περιμένω λίγο καιρό ακόμη για να τη δω να εφαρμόζεται. Σε κάποια στιγμή που είχα φύγει από την τηλεόραση, ίσως και για να καταπολεμήσω την αγωνία, άκουσα τον μπαμπά να μου φωνάζει «έλα, έβαλε γκολ ο Σαραβάκος». Περιττό να πω, φυσικά, ότι ήξερα πολύ καλά πως ο Σαραβάκος ήταν το καμάρι μας, όπως και ότι ο φαλακρός ήταν ο Μαυρίκης, ο άλλος ξανθός που έπαιζε πιο πίσω ο Εμβολιάδης, οι δύο μαύροι ο Λίμα και ο Λατούσε (έτσι νόμιζα ότι τονίζεται) κ.ο.κ.

Ακολούθησε και δεύτερο γκολ από τον Σοφιανό, αλλά αυτό που σημάδεψε το μπαράζ και εμένα προσωπικά ήταν εκείνο του Σαραβάκου (το οποίο, σημειωτέον, δεν έχω δει μέχρι σήμερα, μια και επειδή πανηγύριζα έχασα το μοναδικό ριπλέι της ΕΡΤ και έκτοτε δεν το πέτυχα ξανά στην τηλεόραση). Αν δεν είχε μπει και χάναμε, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα για τον Πανιώνιο; Πόσο διαφορετικός θα ήταν και ο δικός μου οπαδικός προσανατολισμός αν είχαμε πέσει εκείνη τη μέρα; Χρόνια τώρα μου έρχονται στο μυαλό αυτά τα ερωτήματα, ειδικά όταν όλα μοιάζουν μαύρα και άραχλα και -ναι, κι εσείς το έχετε κάνει, παραδεχτείτε το!- αναθεματίζω την ώρα και τη στιγμή που έμπλεξα μ’ αυτήν την ομάδα.

Και να που και την περασμένη Κυριακή, σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, ο σύγχρονος Δημήτρης με το Νο 7, που κι αυτός έχει κλείσει για την επόμενη χρονιά στον «ισχυρό» της εποχής (για τον Σαραβάκο δεν το ξέραμε, βέβαια, πριν το μπαράζ), έβαλε πάλι το πρώτο γκολ στον ΠΑΣ Γιάννινα. Και ο Πανιώνιος νίκησε πάλι, με τον Μανίκα και τον Λίμα να είναι ξανά εκεί, στον πάγκο, να συνδέουν τις δύο εποχές, με την κοινή αγωνία. Μόνο που τότε, το δεύτερο γκολ του Σοφιανού «σφράγισε» την επίτευξη του στόχου. Τώρα, ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και μετά το δεύτερο γκολ του Ντούνη. Απλώς, η νίκη μάς έπεισε ότι η ομάδα ζει, αναπνέει και έχει τις δυνατότητες να σωθεί και φέτος, κόντρα στη λογική των μπάτζετ και την επιθυμία των πολλών. Αυτών που αναρωτιούνται πώς γίνεται κάθε χρόνο και αυτή η ομάδα (χωρίς κόσμο, χωρίς ακριβοπληρωμένους παίκτες, με τόσα χρέη) τα καταφέρνει και επιβιώνει.

Του Πάνου Κατσούλα...

«Δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα περιμένουμε ίσως κάποιο θάμα»! Είναι οι στίχοι του Κ. Βάρναλη που ταιριάζουν απόλυτα στον τωρινό Πανιώνιο! Η ομάδα της Ν. Σμύρνης συνεχίζει την καθοδική της πορεία, χωρίς να μπορεί να τη βοηθήσει κανένας! Διότι δυστυχώς μάλλον δεν υπάρχει βοήθεια!

Άλλωστε από πού να υπάρξει σε μια περίοδο που όλοι ή μάλλον οι περισσότεροι την αναζητούν και δεν την βρίσκουν; Επενδυτής ή τουλάχιστον κάποιοι οικονομικά εύρωστοι δεν υπάρχουν ούτε αναμένεται να υπάρξουν. Ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται! Ούτε 500 φίλαθλοι δεν πατάνε στο γήπεδο! Έχουν και αυτοί τα δικά τους προβλήματα! Και επιπλέον ο Πανιώνιος δεν τους αποζημιώνει ούτε σε θέαμα αλλά ούτε και σε αποτελέσματα! Έτσι λοιπόν το φάσμα του υποβιβασμού ή στην καλύτερη περίπτωση αυτό των μπαράζ φαίνεται να πλησιάζει όλο και περισσότερο.

Στο σημερινό αγώνα στο τριτοκοσμικό, από πλευράς γενικότερης στάσης των ανθρώπων του Άρη, Κλεάνθης Βικελίδης ο Πανιώνιος δεν είχε τύχη! Ή μάλλον είχε τη μικρότερη. Δεν ανέμενα καλύτερο αποτέλεσμα για πολλούς λόγους. Όχι φυσικά επειδή ο Άρης είναι υπερομάδα, καθόλου. Ο Άρης έχει καταντήσει αγωνιστικά, όπως δυστυχώς και ο Πανιώνιος μικρή ομάδα. Όμως αυτός έχει κόσμο, που ακόμη και μετά το «κωλοπαίχνιδο» στη Λειβαδιά που μετά από το 1-3 υπέρ του κατάφερε και έχασε 4-3 μέσα σε 10’, του συμπαραστέκεται με πάθος. Οι οπαδοί του τον σπρώχνουν στη σωτηρία.

Σήμερα ειδικά τον έπιασαν κυριολεκτικά από το χέρι και τον οδήγησαν στη νίκη! Ποια ομάδα λοιπόν ευνοεί την «επιχείρηση» super League να παραμείνει σ’ αυτήν; Την ομάδα που κόβει 400 – 500 εισιτήρια στους εντός έδρας αγώνες ή αυτή που κόβει πάνω από 7 - 8 χιλιάδες; Σ’ αυτό το εύλογο ερώτημα προσθέστε και ένα ακόμη δεδομένο! Ότι ο Άρης έχει επιτύχει δύο νίκες επί του Πανιωνίου!

Ο Πανιώνιος έχει δίκιο που διαμαρτύρεται για τη στάση των ανθρώπων του Άρη, για τον διαιτητή που δεν είδε (;) το πέναλτι και την αποβολή αντιπάλου, για την τρομοκρατία που αντιμετώπισε κλπ. Καλά τα επισήμανε ο Παναγόπουλος και καλώς είπε ότι οι ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου με τη ψυχή που διαθέτουν θα σώσουν την ομάδα. Άλλο αν στο σημερινό αλλά και σ’ άλλους αγώνες δε φαίνεται να καταθέτουν ψυχή! Όμως έπρεπε να τα πει για να τονώσει τη ψυχολογία τους. Αλλά και πώς να ζητήσεις από κάποιους να καταθέσουν ψυχή όταν είναι απλήρωτοι και ενδεχομένως να διαβιώνουν στα όρια της φτώχειας;

Ο Πανιώνιος δυσκολεύεται να κερδίσει όλες τις ισοδύναμες ομάδες, ακόμη και τις κατώτερές του στο γήπεδό του, ακόμη και όταν αγωνίζεται με παίχτη ή παίχτες παραπάνω (!), επειδή αυτές παίζουν κλειστά και πολύ προσεκτικά στην άμυνα. Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος της φετινής του κακής πορείας.

Βέβαια θα πει κάποιος ότι η φετινή κακή πορεία οφείλεται στο ότι δεν έχει καλή ομάδα και όλα τ’ άλλα είναι συνέπειες και διαπιστώσεις. Σωστό, όμως πώς μπορεί να δημιουργηθεί καλή ομάδα χωρίς να υπάρχει λέπι από χρήμα, χωρίς μεταγραφές, με απλήρωτους ακόμη και αυτούς τους νεαρούς και άπειρους ποδοσφαιριστές, με απλήρωτους προπονητές, υπαλλήλους Παε κλπ; Και αν ακόμη καταφέρει φέτος να σωθεί, για πόσα χρόνια μπορεί να συνεχίζεται ακόμη αυτό το μαρτύριο;

Προς ώρας ο Πανιώνιος πορεύεται εντελώς αβοήθητος. Ούτε αναμένεται δυστυχώς από κάπου κάποια βοήθεια. Έστω και όχι μεγάλη! Μια μικρή για να πάρει ανάσες αυτή η Ιστορική ομάδα! Όλοι φοβούνται μήπως ο Πανιώνιος βιώσει τη ταλαιπωρία της άλλης ομάδας της Σμύρνης, του Απόλλωνα, που μετά από πολλά χρόνια κατάφερε να επανέλθει στην μεγάλη κατηγορία, Φοβούνται και σκέφτονται … περιμένοντας ίσως κάποιο θάμα!

Του Ευάνθη Γκόγκουλη...

Η είδηση πέρασε στα ψιλά. Γράφτηκαν, βέβαια, πολλά συλλυπητήρια μηνύματα στο facebook, αργότερα βγήκαν και οι κλασικές «ξύλινες» ανακοινώσεις, διαβάσαμε και τα αναμενόμενα σχόλια του τύπου «τέτοιες στιγμές δεν μετράνε τα οπαδικά, πάνω απ’ όλα είναι η ανθρώπινη ζωή». Θλιβερό το γεγονός, αλλά μες στην τραγικότητά του, δεν ξέρω πώς, αλλά με έκανε να τον ζηλέψω λίγο τον κυρ Θεοδόση.

Τον ζήλεψα πρώτα απ’ όλα για τα προφανή της «κυανέρυθρης» πραγματικότητας. Επειδή είδε διά ζώσης τον Πεντζαρόπουλο, τον Σκορδίλη, τον Στάικο, τον Τσολιά, τον Κερδεμελίδη και τους Ζαρκάδηδες, να παίζουν στο χωμάτινο γήπεδο, χωρίς εξέδρα γύρω-γύρω. Και πιο μετά, επειδή είδε τον πατέρα Σαραβάκο, τον Χάιτα, τον Δέδε, τον Καζαντζίδη και τους άλλους. Τον ζήλεψα επειδή είδε τον Πανιώνιο να χτυπάει το πρωτάθλημα, επειδή έζησε και το πρώτο Κύπελλο. Όχι μόνο το «χτικιό» των μπαράζ και των υποβιβασμών, όπως εμείς της γενιάς μου.

Τον ζήλεψα επειδή και στην προχωρημένη ηλικία του έβλεπε έναν Πανιώνιο να του προσφέρει χαρές. Σπάνιες μεν, αλλά μεγάλες. Θα ήταν κάπου εκεί δίπλα μου, το προπερασμένο Σάββατο, στη νίκη επί του ΠΑΟΚ. Πιθανότατα θα ήταν εκεί και τον Αύγουστο, στη νίκη επί του Παναθηναϊκού. Αλλά και στις μεγάλες ευρωπαϊκές στιγμές, πριν από μερικά χρόνια, θα ήταν εκεί, όπως κάθε φορά, και θα καμάρωνε για τον Πανιώνιό του. Αυτόν που εμείς δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει, όχι όταν (και αν) φτάσουμε στα 83, αλλά ούτε το καλοκαίρι που μας έρχεται…

Τον ζήλεψα ακόμη επειδή με έκανε να καταλάβω ότι αγαπούσε τον Πανιώνιο πιο πολύ από μένα. Διότι ακόμα και στα 83 του δεν φοβήθηκε το κρύο, δεν πτοήθηκε από τις ήττες, τις τάσεις φυγής των παικτών, την οσμή διάλυσης που έρχεται από παντού. Δεν νοιάστηκε για τίποτα άλλο, παρά να είναι εκεί. Όχι όπως εγώ, εσύ, ο φίλος σου, που προτιμήσαμε τη ζεστασιά του σπιτιού μας, μια και υπήρχε η εύκολη δικαιολογία. «Έλα μωρέ, πού να τρέχω τώρα; Μήπως παίζουν μπάλα; Μήπως υπάρχει διοίκηση; Αφού όλοι έχουν αποφασίσει να φύγουν». Όλα αυτά που έχουμε πει κατά καιρούς εμείς που διατυμπανίζουμε ότι αγαπάμε την ομάδα μας πιο πολύ απ’ τους «άλλους», τους μοδάτους.

Μα πιο πολύ τον ζήλεψα τον κυρ Θεοδόση για τον τρόπο με τον οποίο έφυγε. Ορθιος, μέσα στο γήπεδο που όλοι νιώθουμε σαν δεύτερο σπίτι μας. Το γήπεδο που συνεχίζει να στιγματίζει τις ζωές μας -όπως τόσο εύστοχα έγραψε ένας φίλος- αλλά δεν λέμε να το «κόψουμε» εντελώς, όσο κι αν μας πληγώνει, όσο κι αν μας αρρωσταίνει.

Καλό ταξίδι, κυρ Θεοδόση. Και πού ‘σαι, επειδή σε διέκοψαν λίγο απότομα χθες και πιθανόν θα αγωνιάς, να ξέρεις ότι ο Πανιώνιος τον νίκησε τον Εργοτέλη. Και όχι μόνο θα σωθεί και φέτος, αλλά και το Κύπελλο θα πάρει. Και τα διοικητικά θα «στρώσουν» και όλοι οι παίκτες θα μείνουν και μεταγραφάρες θα γίνουν για να είναι πιο δυνατός από του χρόνου. Πρωτάθλημα θα παίρνουμε κάθε χρόνο κυρ Θεοδόση…

Γράφει ο Ανδρέας Καραγιάννης...

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψω την πίκρα που νιώθω. Όχι, δεν είναι μόνο η ήττα από τον Εργοτέλη και ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αλλά διαπίστωση πως το τέλος ίσως είναι πιο κοντά από ποτέ.

 Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό, γιατί όπως ακριβώς λέει και ο σοφός λαός «το ψάρι βρωμάει απ’ το κεφάλι». Στην προκειμένη βέβαια  «το κεφάλι» είναι ανύπαρκτο.. και αναφέρομαι ξεκάθαρα στην διοίκηση η οποία δεν είναι.. πουθενά. Και ο Ιστορικός στην πιο κρίσιμη ίσως καμπή του μοιάζει σαν ένα ακυβέρνητο καράβι… εν μέσω τρικυμίας.

Κάποιες φορές είναι πιο έντιμο, προς τον εαυτό σου, να παραδέχεσαι ότι ‘’δεν μπορείς’’ παρά το να παριστάνεις πως είσαι «ο πρίγκιπας του παραμυθιού» που στο τέλος θα σώσει… τον ΠΑΝΙΩΝΙΟ. Έτσι, ίσως καταφέρεις να συσπειρωθείς και να βρεις μια λύση ή έστω να κάνεις μια προσπάθεια να αλλάξεις την μοίρα σου, η οποία, κακά τα ψέματα προδιαγράφεται.. μαύρη.

Το μέλλον της ομάδας δεν μπορεί να το προβλέψει δυστυχώς κανείς. Πολύ φοβάμαι πως αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα και δραστικά μέσα στους επόμενους μήνες θα ζήσουμε σκηνές άσχημες και ντροπιαστικές, που δεν θα αντιπροσωπεύουν σε καμία περίπτωση την ομάδα των δύο ηπείρων και τον τριών αιώνων… τον ιστορικό ΠΑΝΙΩΝΙΟ ΜΑΣ.

Ένα εξαιρετικό άρθρο για τον Πανιώνιο από τον Νίκο Γιαννόπουλο, το οποίο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα contra.

Το διαβάσαμε, μας άρεσε και σας το παραθέτουμε:

Πριν από λίγες ημέρες ο Πανιώνιος γνώρισε την ήττα από τον Αιγινιακό στο Κύπελλο. Ηταν μία ήττα από αυτές που στο ποδόσφαιρο συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε ντροπιαστικές. Στη συνέχεια ήρθε και η ήττα στη Λεωφόρο από τον Παναθηναϊκό κατά την οποία ο Ιστορικός έχασε με το τσουβάλι τις ευκαιρίες. Μετά από ένα τέτοιο μπαράζ γκίνιας, λίγοι περίμεναν ότι οι Νεοσμυρνιώτες θα σήκωσαν κεφάλι στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ. Αν είσαι πρόσφυγας όμως... ξέρεις πως να αντιδράσεις.

Ξέρεις ότι κάθε φορά που πέφτεις, οφείλεις να σηκώνεσαι. Γνωρίζεις ότι ακόμα και οι πιο μεγάλες καταστροφές μπορούν να κρύβουν πίσω τους μία αχτίδα ελπίδας, να φέρνουν μία χαραμάδα φωτός. Οι άνθρωποι που μετέφεραν τον Πανιώνιο από τη Σμύρνη, στη Νέα Σμύρνη το 1922-1923 είχαν χάσει τα πάντα εκτός από τη διάθεσή τους για δημιουργία. Συνάντησαν στην κυρίως Ελλάδα ένα κλίμα μάλλον εχθρικό (τουρκόσπορους τους ανέβαζαν, τουρκόσπορους τους κατέβασαν οι...αυθεντικοί Ελληνες), και όμως μέσα από τις στάχτες και τα ερείπια όχι μόνο επιβίωσαν αλλά συνέβαλαν αποφασιστικά στο να ριζώσει και να προκόψει ο σύλλογός τους.

Τα παιδιά που παίζουν σήμερα μπάλα στον Πανιώνιο, προς θεού δεν είναι πρόσφυγες, μακάρι κανείς άνθρωπος να μην δοκιμάσει στο μέλλον αυτό το πικρό ποτήρι του ετσιθελικού ξεριζωμού από την πατρίδα του. Ομως ξέρουν. Τα αποδυτήρια του γηπέδου της Νέας Σμύρνης μυρίζουν προσφυγιά από χιλιόμετρα, θαρρείς και η οσμή από τα αποκαϊδια της Σμύρνης έχει περάσει μέσα από τους τοίχους σε κάθε σημείο. Και ξέρουν ότι όταν είσαι πρόσφυγας ή, τέλος πάντων όταν εκπροσωπείς πρόσφυγες, είσαι ικανός για πολλά.

Το καθαρά ποδοσφαιρικό μέρος (που χρήζει βέβαια ανάλυσης) περνά σε δεύτερο πλάνο διότι το βασικό στοιχείο που κρατά τον Πανιώνιο ακόμη ζωντανό και ακμαίο μέσα στον κυκεώνα των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει είναι η ψυχολογία ή για να το πούμε καλύτερα, η ψυχολογία της ιστορίας. Και τα καλά αποδυτήρια βεβαίως αλλά για να δημιουργήσει κανείς καλά αποδυτήρια, πρέπει να υπάρχει η αρχική μαγιά, το υλικό που θα βοηθήσει στη δημιουργία. Και στη Νέα Σμύρνη από μαγιά ...άλλο τίποτα. Εκτός από τους καθαρά γηγενείς ποδοσφαιριστές (Ανέστης, Ντούνης, Κολοβός) και οι υπόλοιποι νιώθουν ακριβώς το ίδιο. Ενα καθήκον να προστατεύουν και να υπερασπίζονται με κάθε τρόπο το σήμα που φορούν τη φανέλα τους και την ιστορία που κουβαλά.

Σ΄αυτό βέβαια συμβάλει εν προκειμένω και ο προπονητής διότι ο Κωνσταντίνος Παναγόπουλος είναι σαρξ εκ της σαρκός αυτής της ομάδας, μέρος του αίματος που κυλάει στις φλέβες της. Και αν υπάρχει ένας άνθρωπος που ξέρει μέσα στα αποδυτήρια καλύτερα από όλους τι εστί Πανιώνιος, αυτός είναι ο τεχνικός του που μεταξύ άλλων παίζει και ένα σωρό ρόλους μέσα στο ποδοσφαιρικό τμήμα.

Φυσικά, για να προσγειωθούμε στη σκληρή και μίζερη πραγματικότητα, ο Πανιώνιος δεν έχει κερδίσει ακόμα το στοίχημα της φετινής σεζόν που δεν είναι άλλο από τη σωτηρία. Εκκινεί, δυστυχώς γι΄αυτόν, από μειονεκτική θέση καθότι λόγω του γνωστού προβλήματος με την εφορία δεν μπορεί να κάνει μεταγραφές και έχει ένα Γολγοθά μπροστά του για να ανέβει.

Μετά το παιχνίδι με τον Αιγινιακό δε έβαλε στο λαιμό του ακόμη μία θηλιά, που είναι αυτή ενός πιθανού αποκλεισμού από το Κύπελλο από ομάδα μικρότερης κατηγορίας σε διπλά, μάλιστα, ματς. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, μία πιθανή αποτυχία στη ρεβάνς θα προκαλέσει γκρίνια και εσωστρέφεια παρά τον αέρα αισιοδοξίας που έφερε ο θρίαμβος επί του ΠΑΟΚ. Αλλωστε στο ποδόσφαιρο τα συναισθήματα αλλάζουν με ταχύτητα χιονοστιβάδας εφόσον υπάρχει η μεταβλητή του αποτελέσματος.

ΥΓ1. Ο Αντρέας Λάσνικ βρισκόταν στη λίστα των υπό αποχώρηση ποδοσφαιριστών πριν από λίγο καιρό. Πλέον αισθάνεται, όπως ο ίδιος δήλωσε, ότι τον εμπιστεύονται πάλι. Οι ποδοσφαιριστές είναι σαν τα μικρά παιδιά. Πρέπει να τους δείχνεις την εμπιστοσύνη και την.... αγάπη σου έμπρακτα, κάθε μέρα. Και προς το παρόν. ο Παναγόπουλος δείχνει να κερδίζει το στοίχημα του Αυστριακού μέσου. Για να δούμε και τη συνέχεια.

ΥΓ2. Οι φήμες δίνουν και παίρνουν στην Πλατεία. Ο Κωνσταντίνος Τσακίρης θα ενδιαφερθεί και πάλι για τον Πανιώνιο μόλις ο οικονομικός έλεγχος της ΠΑΕ ολοκληρωθεί και βγάλει το αποτέλεσμα που πάνω κάτω οι πάντες αναμένουν. Ο ίδιος προς το παρόν διαψεύδει κατηγορηματικά. Αλλά σε αυτού του είδους τα ντιλ, τα πάντα διαψεύδονται κατηγορηματικά μέχρι να ανακοινωθούν. Οψόμεθα.

Του Ανδρέα Καραγιάννη...

Δεν μπορούσα να βρω κάτι πιο χαρακτηριστικό για να περιγράψω την κατάσταση στον ποδοσφαιρικό Πανιώνιο. Σα να μην έφταναν τα πολλά προβλήματα που ταλανίζουν καθημερινά τον σύλλογο ήρθε και το στραπάτσο απέναντι στον Αιγινιακό για το κύπελλο το οποίο και έκανε την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη.

Απογοήτευση και πολλά ερωτηματικά έχουν μπει για τα καλά στο κεφάλι μου και προσπαθώ να δω, τι στο καλό μπορεί να φταίει που η ομάδα παρουσιάζει αυτό το κακό πρόσωπο, που σε καμία των περιπτώσεων δεν αρμόζει στην Ιστορία και το μέγεθος του Πανιώνιου.

Σε έναν αγώνα κατά τον οποίο ήμασταν το φαβορί-τελικά αυτό ίσχυε μόνο στα χαρτιά- ένιωθα λες κι έβλεπα ένα καλοκαιρινό φιλικό προετοιμασίας στο οποίο η ομάδα προσπαθούσε να βρει ρυθμό και συνοχή στο παιχνίδι της και η γενικότερη εικόνα της έδειχνε πως όλοι το αντιμετωπίζανε σαν μια απλή αγγαρεία. Από το πρώτο λεπτό μέχρι και το τελευταίο εντός του αγωνιστικού χώρου διαδραματιζόταν μια τραγωδία η οποία δεν θύμιζε σε καμία περίπτωση ΠΑΝΙΩΝΙΟ.

Τα υπεράριθμα προβλήματα σίγουρα επηρεάζουν την κατάσταση της ομάδας όμως εμφανίσεις σαν κι αυτές δεν σηκώνουν την παραμικρή δικαιολογία. Πρέπει, ΟΛΟΙ, παίχτες και προπονητές να αναλογιστούν και να καταλάβουν πως το σήμα το οποίο εκπροσωπούν και η φανέλα που φοράνε είναι βαριά και πως η ιστορία αυτού του συλλόγου είναι τόσο μεγάλη που θα πρέπει να ματώνουν και να δίνουν το 110% των δυνατοτήτων τους κάθε φορά που μπαίνουν στο γήπεδο. Με εικόνα σαν και αυτή με τον Αιγινιακό νιώθω πως τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα και η χρόνια αυτή θα έχει τραγική... κατάληξη.

Εν κατακλείδι, για να ανατραπεί η εικόνα αυτή, κατά την γνώμη μου, πρέπει άπαντες που απαρτίζουν αυτή την ομάδα να αλλάξουν άμεσα νοοτροπία και να σταθούν αντάξιοι των προσδοκιών που υπάρχουν απέναντι στην φανέλα, την ιστορία και τον κόσμο του Πανιωνίου. Όσο πιο γρήγορα γίνει αυτό κατανοητό τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσει να φαίνεται το φως στην άκρη του τούνελ. Άμα δεν συμβεί, θα βυθιστούμε στο απόλυτο σκοτάδι.

Του Πάνου Κατσούλα...

Στη Ν. Σμύρνη διεξήχθη ένα κάκιστο παιχνίδι, το οποίο μοιραία έληξε ισόπαλο χωρίς τέρματα. Βέβαια ο ζημιωμένος δεν είναι άλλος από τον Πανιώνιο, ο οποίος αγωνιζόταν στην έδρα του, την οποία ουδόλως εκμεταλλεύτηκε! Έτσι η ούτως η άλλως δύσκολη χρονιά ξεκίνησε άσχημα!

Το αρνητικό αποτέλεσμα για τον Ιστορικό συνοδεύτηκε από πολύ άσχημη εμφάνιση. Η πρωτοβουλία των κινήσεων ήταν εντελώς ανούσια, φλύαρη και με πολλά λάθη στις αβίαστες μεταβιβάσεις και φυσικά στην τελική μεταβίβαση.

Ένα άλλο στοιχείο, έκδηλο νομίζω στον αγώνα, ήταν το άγχος των παικτών του Πανιωνίου. Εκεί εκτιμώ πώς πρέπει κυρίως ν’ αποδοθούν τα πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις, στις επινοήσεις, στους αυτοματισμούς κλπ.

Επίσης αποδείχθηκε ότι οι αλλαγές του προπονητή δε βοήθησαν. Επιπλέον, επειδή η ομάδα δεν απέδιδε καλά έπρεπε οι αλλαγές να γίνουν πιο νωρίς για να φρεσκαριστεί. Ήταν νομίζω φανερό ότι ο Κολοβός από μέσος που ήταν και είχε πολλές λανθασμένες μπαλιές έπρεπε να περάσει στη θέση του αρνητικού Ντούνη δηλ δεξιός ακραίος επιθετικός και στη θέση του στο κέντρο να περνούσε ο Παναγιωτούδης ή ο Μπούζας ή ο Καλτσάς, που στα τελευταία παιχνίδια είναι παροπλισμένος. Γιατί άραγε; Η αλλαγή Ζαχαράκη και η μετάθεση του Κούρντι στο δεξί άκρο της άμυνας, ενώ στο κέντρο ήταν σχετικά κάλος, δε βοήθησε την ομάδα. Σήμερα ο Πανιώνιος ήταν από κακός μέχρι μέτριος.

 Ο Κολοβός στο κέντρο έκανε του κόσμου τα λάθη και ο Ντούνης στο δεξί άκρο της επίθεσης ήταν αρνητικός. Απ’ αυτές τις δύο θέσεις πιστεύω ότι έπρεπε να ξεκινήσουν οι αλλαγές και μάλιστα αρκετά έγκαιρα.

Πάντως αν ο Πανιώνιος συνεχίσει να κάνει τέτοιες άσχημες εμφανίσεις και μάλιστα επί μέτριων αντιπάλων, που θεωρούνται του χεριού του, όπως ο ΟΦΗ, τότε θα κινδυνεύσει σοβαρά με υποβιβασμό! Ο οποίος θα επιφέρει και την πλήρη οικονομική καταστροφή. Αντιθέτως αν μπορέσει και αυτή τη χρονιά να σώσει την κατηγορία τότε έχει πιθανότητες, διότι σίγουρο δεν είναι τίποτα, να ανασάνει και οικονομικά!

Σε κάθε περίπτωση πάντως η νέα χρονιά θα είναι δυσκολότερη από την προηγούμενη και αυτό φάνηκε από το πρώτο παιχνίδι! Και επειδή ο Πανιώνιος δεν έχει καμιά δυνατότητα να ενισχυθεί αγωνιστικά με μεταγραφές, ούτε διαφαίνεται ότι θα υπάρξει κάποιος αξιόπιστος αγοραστής, η βοήθεια μπορεί και πρέπει να προέλθει μόνο από την Πανιώνια οικογένεια, που εδώ θα φανεί πόσο ενωμένη και γενναιόδωρη είναι!